ارتوکین زانو: درمان آرتروز و درد زانو با ارتوکین تراپی

ارتوکین تراپی درمان مدرن موثری برای مقابله با بیماری‌های فرسایشی مفصل و زانو درد است. این درمان جدید مبتنی بر تزریق پروتئین‌های محافظی است که از خون خود بیمار تولید و تکثیر می‌شوند. چون ارتوکین نوعی درمان اتولوگ است، یعنی از خون خود بیمار در آن استفاده می‌شود، در ارتوکین تراپی برخلاف درمان‌های دیگر، خطر بروز حساسیت و آلرژی وجود ندارد. ایمنی و کارآمدی ارتوکین تراپی از مزایای بارز این روش است که آن را از روش‌های دیگر متمایز می‌سازد ـ آزمایش‌های بالینی نیز اثرات مثبت این درمان مدرن را تایید می‌کنند. دکتر ارتوپد طرح درمان را پس از اطمینان از مناسب بودن ارتوکین تراپی برای بیمار تهیه می‌کند، اصول درمان را به طور کامل توضیح می‌دهد و به پرسش‌های بیمار پاسخ می‌دهد.

ارتوکین تراپی برای درمان چه بیماری‌هایی مناسب است؟

ارتوکین تراپی برای درمان بیماری‌هایی زیر به کار برده می‌شود:

• بیماری‌های مفصلی ناشی از تحلیل رفتن مفصل و بالا رفتن سن
• آسیب‌های سیستم عضلانی ـ مفصلی
• آسیب دیدن رباط‌ها و تاندون‌ها
• بیماری‌های التهابی مفصل، عضله و تاندون
• آسیب‌های ورزشی
• آسیب‌دیدگی‌ها و بیماری‌های فرسایشی (دژنراتیو) ستون فقرات
• آرتروز و آرتریت

چه زمانی تزریق به زانو لازم است؟

مایعی به نام هیالورونیک اسید داخل مفصل زانو وجود دارد که مانند نوعی ماده لغزنده و روان کننده طبیعی بین استخوان‌ها عمل می‌کند و خاصیت ضربه‌گیری دارد. این ماده به مرور زمان از بین می‌رود و زانو درد در نتیجه ساییده شدن استخوان‌ها روی یکدیگر شروع می‌شود. در این شرایط پزشک داروهای غیراستروئیدی ضدالتهاب (NSAIDs) را برای تسکین درد تجویز می‌کند. بااین حال اگر داروهای غیرتجویزی و داروهای NSAIDs تجویزی قوی کمکی به تسکین درد نکند، پزشک تزریق ارتوکین را توصیه می‌کند.

مزایای ارتوکین تراپی زانو

مهم‌ترین مزایای ارتوکین تراپی زانو به شرح زیر است:

• طبیعی بودن: در ارتوکین تراپی از نیروهای خود بدن برای درمان استفاده می‌شود و مواد شیمیایی قوی در این روش به کار برده نمی‌شود.
• قابل تحمل بودن درمان: چون ارتوکین مبتنی بر استفاده از مواد موجود در بدن است که واسطه‌های التهابی را مسدود می‌کنند، این روش موجب بروز واکنش‌های آلرژیک یا عوارض جانبی ناخوشایند نمی‌شود.
• کارآیی بالای درمان: درد اغلب بیماران بعد از اولین تزریق کاهش می‌یابد و توانایی حرکتی مفصل درگیر بعد از اتمام اولین دوره درمان که تقریباً دو ماه طول می‌کشد، بازیابی می‌شود.
• اثرات درمانی بلندمدت: چون ارتوکین تراپی بر تولید مواد ضدالتهابی اثر می‌گذارد، اثر آن معمولاً چند سال دوام دارد. مدت زمان بهبود عارضه نسبت مستقیم با مرحله بیماری دارد.
• کم‌تهاجمی بودن درمان: تزریق درون مفصلی دارو در ارتوکین تراپی وجه تمایز آن با روش آرتروسکوپی است. ارتوکین تراپی در بسیاری از موارد ضرورت جایگذاری پروتز داخلی را از بین می‌برد.

ارتوکین تراپی چگونه انجام می‌شود؟

ارتوکین تراپی روش منحصربه فردی است که برای درمان زانو درد و بیماری‌های فرسایشی مفصل طراحی شده است. ابتدا از بیمار خون گرفته می‌شود، سپس پروتئین‌های محافظ از خون جداسازی و مجدداً به بیمار تزریق می‌شود. این روش زیستی موثر برای درمان عارضه‌های فرسایشی مفصل‌های بین مهره‌ای و ستون فقرات، آرتریت (بیماری‌های التهابی مفصل)، کمر درد، درد ستون فقرات، التهاب ریشه‌های عصبی و آسیب‌دیدگی تاندون و عضله به کار برده شده است. ارتوکین تراپی سال‌ها است که با موفقیت در کلینیک‌های سراسر جهان انجام شده و نتایج رضایتبخشی را به دست داده است. همچنین در مقالاتی که در نشریات علمی معتبر به چاپ می‌رسد، مرتباً به این روش درمانی جدید اشاره می‌شود.

تزریق ارتوکین تراپی در ناحیه‌هایی که به دلیل فرآیندهای التهابی و عمدتاً در اثر مشکلات فرسایشی مفصلی آسیب دیده است، انجام می‌شود. تزریق ترکیب پروتئین‌های محافظی که از خون خود بیمار استخراج شده است، درمانی کاملاً ایمن است، چرا که در فرآیند آماده‌سازی محلول تزریق از هیچ ماده‌ای خارج از بدن بیمار استفاده نمی‌شود. ارتوکین تراپی تعادل را در نقاط درگیر تغییرات التهابی دوباره برقرار می‌کند. ارتوکین تراپی مانع از انجام فرآیند التهابی و تخریب تدریجی بافت‌ها می‌شود یا آنها را کاملاً متوقف می‌کند، در نتیجه درد کاملاً از بین می‌رود یا کاهش قابل توجهی می‌یابد.

مراحل ارتوکین تراپی

مراحل ارتوکین تراپی به شرح زیر است:

• پزشک با سرنگ مخصوص (EOT®II) کمی خون از سیاهرگ بازوی بیمار می‌گیرد؛ ساختار خاص سرنگ موجب شروع فرآیند تحریک سلول‌های خاصی در نمونه خون می‌شود که به تولید پروتئین‌های ضدالتهابی مناسب می‌انجامد.
• خون گرفته شده از بیمار به مدت ۶ ساعت در دمای ۳۷ درجه در دستگاه انکوباتور گذاشته می‌شود، سپس سرم خون از نمونه خون جدا می‌شود.
• مخلوط پروتئین‌ها از سرم خون جدا می‌شود؛ در این میان غلظت آنتاگونیست گیرنده اینترلوکین ـ ا (IL-1Ra) از بقیه پروتئین‌ها بیشتر است و این پروتئین مانع از بروز فرآیندهای التهابی در محل تزریق می‌شود. پزشک سرم استخراج شده را در مفصل ملتهب تزریق می‌کند.

اینترلوکین ـ ۱ (IL-1) پروتئین تقویت کننده‌ای است که به سلول‌های بدن درباره آسیب‌دیدگی‌ها، التهاب‌ها یا عفونت‌ها هشدار می‌دهد. التهاب واکنش صحیح بدن به انواع آسیب‌دیدگی‌ها است و التهابی که بیش از چند روز ادامه داشته باشد، مزمن محسوب می‌شود. آنتاگونیست گیرنده اینترلوکین ـ ا (IL-1Ra) به دست آمده از سرم خون مانع بروز واکنش التهابی می‌شود.

دوره درمان ارتوکین تراپی دو هفته است و در این مدت ۶ ـ ۸ تزریق انجام می‌شود.

کارآمدی و تاثیرگذاری ارتوکین تراپی

کارآمدی و تاثیرگذاری ارتوکین تراپی و تحمل بالای بدن نسبت به درمان در بسیاری از مطالعات تایید شده است.

کارآمدی ارتوکین زانو در مطالعات متعدد بررسی شده و بر روی ده‌ها هزار بیمار امتحان شده است. برای مثال مفید بودن ارتوکین زانو برای درمان آرتروز زانو در آزمایش‌های بالینی تایید شده است.

ارتوکین یکی از مهم‌ترین دستاوردهای ارتوپدی مولکولی است که بر پایه سال‌ها پژوهش و مشاهده دقیق بیماران ابداع شده است. نتایج آزمایش‌های پیش‌بالینی، تست‌های آزمایشگاهی و تحلیل‌های انجام شده توسط کارشناسان معروف در کشورهای مختلف گواه سودمندی و تاثیرگذاری ارتوکین تراپی است. در حال حاضر در کلیه مراکز درمانی بیش از یک میلیون تزریق سرم بر روی بیماران انجام شده است.

تفاروت بین پی آر پی و ارتوکین زانو

هر دو روش ارتوکین تراپی و تزریق پلاسمای سرشار از پلاکت (PRP) با گرفتن خون از بیمار و جداسازی به منظور تغلیظ فاکتورهای التیام‌بخشی شروع می‌شود. اما PRP غالباً با افزودن مایعات خاصی مانند ترومبین یا کلرید کلسیم فعال می‌شود. حال آن که در ارتوکین تراپی فقط از ترکیباتی استفاده می‌شود که از خون خود بیمار گرفته می‌شود.

چنانچه درمان PRP را انتخاب کنید، هر بار که به کلینیک مراجعه می‌کنید، معمولاً نمونه خون جدیدی از شما گرفته می‌شود. هرچند خون گرفتن عمل نسبتاً بدون دردی است، بسیاری از بیماران ترجیح می‌دهند که خون گرفتن حتی‌الامکان کمتر انجام شود.

به علاوه میزان فاکتورهای رشد تولید شده در ارتوکین تراپی چهار برابر پی آر پی است. وجود فاکتورهای رشد بیشتر باعث می‌شود که نتایج ارتوکین تراپی موثرتر و سریع‌تر از پی آر پی باشد.

آیا ارتوکین زانو عملی تهاجمی است؟

خیر، سوزن‌های بسیار ظریفی که برای تزریق ارتوکین به کار برده می‌شود، حتی به پوست نیز آسیب چندانی نمی‌زند. بااین توصیف ارتوکین تراپی درمانی کم‌تهاجمی است. به علاوه بی‌حسی موضعی انجام می‌شود تا بیمار در طول درمان کاملاً راحت باشد. تزریق ارتوکین گاهی از طریق تزریق مستقیم یا کانولا انجام می‌شود.

چطور می‌توان بیشترین فایده را از ارتوکین تراپی برد؟

قبل از آن که نمونه خون از شما گرفته شود، مایعات فراوان مصرف کنید. چنانچه آب کافی در بدنتان وجود داشته باشد، سرم بیشتری از نمونه خون به دست خواهد آمد. سعی کنید روز قبل از درمان نزدیک به چهار لیتر آب بنوشید. طرح درمانی را که پزشک معالجتان برایتان تهیه کرده است، به دقت رعایت کنید تا تاثیرگذاری درمان به حداکثر برسد.

عوارض جانبی یا دوران نقاهت پس از ارتوکین تراپی

انتظار می‌رود پوست پس از تزریق کمی سرخ و تحریک شود؛ اما این عوارض موقتی است و ظرف یک یا دو روز برطرف می‌شود. درهر حال احتمال بروز عوارض جانبی بعد از ارتوکین تراپی بسیار پایین است، چون ماده تزریق از خون خود بیمار گرفته می‌شود.

هزینه و دوره درمان ارتوکین تراپی

هزینه متوسط ارتوکین تراپی به عامل‌های زیر بستگی دارد:

• هزینه مشاوره با متخصص رادیولوژی
• انجام شدن تزریق اول تحت کنترل دستگاه رادیوگرافی
• انجام شدن تزریق اول تحت کنترل سی تی اسکن

دیگر تزریق ها به زانو

تزریق ویسکوساپلمنتیشن

هیالورونیک اسید مصنوعی در عمل تزریق ویسکوساپلمنتیشن در مفصل آسیب دیده تزریق می‌شود. بسته به این که پزشک چه محصولی را انتخاب کرده باشد، تزریق به صورت هفتگی به مدت سه تا پنج هفته انجام می‌شود. ممکن است پزشک مقدار کمی از مایع مفصلی را حین درمان بردارد تا فضای بیشتری برای ورود هیالورونیک اسید مصنوعی ایجاد شود. بعید است که این تزریق درد را به سرعت تسکین دهد. حتی ممکن است پس از تزریق دچار درد و ورم شوید یا محل تزریق کمی داغ شود. گذاشتن کیسه یخ بر روی محل تزریق به رفع این علائم کمک می‌کند و در هر حال انتظار می‌رود که علائم به سرعت برطرف شود. بهتر است تا ۴۸ ساعت پس از تزریق حتی‌الامکان به پا استراحت بدهید و از بلند کردن اشیای سنگین خودداری کنید.

انتظار می‌رود که درد پس از تکرار تزریق کمتر شود. هیالورونیک اسید خاصیت ضدالتهابی ندارد، اما بدن را تحریک می‌کند که هیالورونیک اسید بیشتری تولید کند. تزریق ویسکوساپلمنتیشن بیش از همه برای درمان عارضه‌های خفیف تا متوسط زانوی بیمارانی موثر است که مشکلشان هنوز پیشرفت نکرده و در مراحل اولیه است. این درمان به بیمارانی که مدت طولانی است دچار آرتروز بوده‌اند، توصیه نمی‌شود.

تزریق کورتیکواستروئید

پزشکان گاهی اوقات کورتیکواستروئید را برای تسکین درد در مفصل تزریق می‌کنند. کورتیزون استروئید خاصی است که غدد آدرنال آن را به طور طبیعی تولید می‌کنند. غدد آدرنال یا فوق کلیوی بالای کلیه‌ها قرار دارند. کورتیزون التهاب را کاهش می‌دهد و در نتیجه درد بیمار کمتر می‌شود.

تزریق کورتیکواستروئید احتمالاً برای بیماران دچار زانودرد متوسط تا شدید مناسب است. تزریق کورتیکواستروئید بیشترین تاثیر را برای بیماران دچار ورم شدید دارد. چنانچه آرتروز بر مکانیک مفصل یا به عبارتی توانایی حرکتی مفصل اثر گذاشته باشد، تزریق کورتیکواستروئید توصیه نمی‌شود.

پس از تزریق کورتیکواستروئید نیز مانند تزریق ویسکوساپلمنتیشن، محل تزریق بلافاصله ملتهب می‌شود. گذاشتن کیسه یخ و انجام ندادن فعالیت‌های بدنی سنگین به رفع عوارض بعد از تزریق کورتیزون کمک می‌کند.

تولیدکنندگان کورتیکواستروئید ادعا می‌کنند که این دارو درد و التهاب را به مدت چند روز تا بیش از شش ماه از بین می‌برد. اما نتایج مطالعات انجام شده بیانگر کوتاه مدت بودن اثرات تزریق کورتیکواستروئید و دوام یک تا چهار هفته‌ای این اثرات است.

هرچند عوارض تزریق کورتیزون از عوارض مصرف استروئیدهای خوراکی کمتر است، اما عوارض جانبی این تزریق‌ها قابل چشمپوشی نیست. چنانچه تعداد زیادی تزریق انجام شود، غضروف می‌شکند و آسیب بیشتری به مفصل وارد می‌شود. به علاوه تزریق کورتیزون می‌تواند به عصب نیز آسیب بزند. به همین دلیل پزشکان کورتیزون را در تعداد دفعات محدود در زانو تزریق می‌کنند و به طور کلی در یک سال بیش از چهار تزریق در یک مفصل انجام نمی‌دهند.